የኖኅ ቅዱሳት ጠባዮች

በቀደመው ፓራሻ መጨረሻ ቅዱሲቱ ቶራ ስለ ኖኅ መወለድ ከተረከች በኋላ፣ ቶራ ፓራሻችንን በኖኅ ምስጋና ትጀምራለች፤ እንዲህም ትላለች፦ «ኖኅ በትውልዱ ጻዲቅና ፍጹም ሰው ነበረ»። በዚህ ጥቅስ ቶራ ኖኅ የነበሩትን ሦስት ውድና የላቁ ክብሮች ትጠቅሳለች፤ እነርሱም፦ «ጻዲቅ»፣ «ፍጹም» እና «በትውልዱ የነበረ» ናቸው።

የእነዚህ ክብሮች ማብራሪያ፦

ጻዲቅ — የ«ጻዲቅ» ጠባይ ሁልጊዜ የሰውን ቅንነትና በገንዘብ ጉዳዮች ያለውን ትክክለኛነት ያመለክታል፤ «እውነተኛ (ጼዴቅ) ሚዛን፥ እውነተኛ መመዘኛ፥ እውነተኛ የኢፍ መስፈሪያ፥ እውነተኛ የኢን መስፈሪያ ይሁንላችሁ» እንደተባለው። በዚህም ስም ኖኅ «ጻዲቅ» ተባለ፤ ምክንያቱም ገንዘቡ ከማንኛውም የቅሚያ ጥርጣሬ ንጹሕ እንዲሆን እጅግ ይጠነቀቅ ነበር፤ ከሌላ ሰውም አንዲት ሳንቲም (ፕሩጣ) እንኳ በቅንነት ሳይሆን አልወሰደም። የኖኅ ትውልድ ሰዎች ሁሉ በዚህ እጅግ ጎደሎዎች ቢሆኑም — «ምድር ከእነርሱ የተነሣ ግፍን ተሞልታለችና» እንደተጻፈው፣ ጠቢባኖቻችንም በጥፋት ውኃ እንዲጠፉ የፍርዳቸው ድንጋጌ የታተመው በቅሚያ ምክንያት ብቻ ነው እስኪሉ ድረስ — ቢሆንም ኖኅ በእነርሱ ተጽዕኖ ሥር አልወደቀም፤ ይልቁንም ራሱንና ቤተሰቡን በእውነትና በቅንነት መንገድ መራ።

ፍጹም — የ«ፍጹም» (ታሚም) ጠባይ የሰውን የቃል ኪዳን (ብሪት) ቅድስና ሙሉነት ያመለክታል፤ ጠቢባኖቻችን እንዳሉት፣ የአብርሃም መልካም ሥራዎች ሁሉ ቢኖሩም ሐሼም እስኪገረዝና በቃል ኪዳኑ ሙሉ እስኪሆን ድረስ «ፍጹም» ብሎ አልጠራውም። በዚህም ስም ኖኅ «ፍጹም» ተባለ፤ ምክንያቱም ኖኅ ተገርዞ ተወለደ፤ ከዚያም ጀምሮ ይህን ቅድስና እጅግ ጠበቀ፤ ከእርሱ በኋላ ለልጆቹም አወረሰ፤ በዚህ ቅዱስ ጠባይ እጅግ ባበላሹት በትውልዱ ሰዎችም ተጽዕኖ ሥር አልወደቀም፤ «እግዚአብሔርም ምድርን አየ፥ እነሆም ተበላሸች፤ ሥጋ ለባሽ ሁሉ በምድር ላይ መንገዱን አበላሽቶ ነበርና» እንደተባለው፤ በዚህም ምክንያት ከዓለም እንዲጠፉ እስኪወሰንባቸው ድረስ፤ ጠቢባኖቻችን በሚድራሽ እንዳሉት የጥፋት ውኃ ትውልድ ከዓለም የተደመሰሰው በዝሙት ጉዳዮች በመዘፈቃቸው ምክንያት ነው።

በትውልዱ የነበረ — ይህ ጠባይ ኖኅ ከትውልዱ ሰዎች ሁሉ ጋር መልካም ግንኙነት እንደነበረውና በሁሉም ዘንድ የተወደደ እንደነበረ ያመለክታል። ይህም ኖኅ የአንደበቱን ቅድስና እጅግ ይጠብቅ ስለነበረና በማንም ሰው ላይ ሐሜትን (ላሾን ሃ-ራዕ) እና ወሬ ማቀባበልን ስለማይናገር ነው። የትውልዱ ሰዎች ግን በዚህ ጉዳይ እጅግ ጎደሎዎች ነበሩ፤ አንደበታቸውን ወደ ሁሉም አቅጣጫ ይሰዱ ነበር፤ በእያንዳንዱም ላይ ወደ አእምሯቸው የመጣውን ሁሉ ነቀፋ ይናገሩ ነበር፤ ስለዚህ በጥፋት ውኃ እንዲደመሰሱ ተወሰነባቸው፤ ምክንያቱም «ማቡል» (የጥፋት ውኃ) የሚለው ቃል «ሞትና ሕይወት በምላስ እጅ ናቸው» (ማቬት ቬ-ሐይም ቤ-ያድ ላሾን) ለሚለው ጥቅስ የመጀመሪያ ፊደላት ነው። በአንጻሩ የአንደበቱን ቅድስና እጅግ የጠበቀው ኖኅ ከጥፋት ውኃ ዳነ።

በመርከቢቱ መጠኖች የኖኅ አንደበትን መጠበቅ ተጠቁሟል

ይህ ነገር ሐሼም ኖኅን ለመርከቢቱ እንዲሠራ ባዘዘው ልዩ መጠኖች ተጠቁሟል፤ «የምትሠራውም እንዲህ ነው፤ የመርከቢቱ ርዝመት ሦስት መቶ ክንድ፥ ወርዱ አምሳ ክንድ፥ ከፍታውም ሠላሳ ክንድ ይሁን… ከላይም በአንድ ክንድ ትጨርሰዋለህ» እንደተባለው።

ይህም ማለት፦ በመርከቢቱ ርዝመት ያሉት ሦስት መቶ ክንዶች የ«ሺን» (ש) ፊደል ቁጥር ናቸው፤ በወርዷ ያሉት አምሳ ክንዶች የ«ኑን» (נ) ፊደል ቁጥር ናቸው፤ በከፍታዋ ያሉት ሠላሳ ክንዶች የ«ላሜድ» (ל) ፊደል ቁጥር ናቸው፤ በጣሪያዋ ያለው ስድስት ጋት የሆነው ክንድ የ«ቫቭ» (ו) ፊደል ቁጥር ነው፤ የእነዚህም ሁሉ ጥምረት «ላሾን» (לשון — አንደበት) የሚለውን ቃል ያስገኛል — ይህም ኖኅ ከጥፋት ውኃ እንዲድን ያደረገው የአንደበቱ መጠበቅ እንደሆነ ለመጠቆም ነው።

የአንደበት ቅድስናና የቃል ኪዳኑ ቅድስና እርስ በርሳቸው ተያይዘዋል

በእውነት በኖኅ የአንደበት ቅድስናና በቃል ኪዳኑ ቅድስና መካከል እውነተኛ ግንኙነት አለ፤ ይህም «ሴፌር የጺራ» በተባለው መጽሐፍ እንደተብራራው ነው፤ በሰው አካል ውስጥ እርስ በርሳቸው የተያያዙ ሁለት ቃል ኪዳኖች አሉ፤ እነርሱም፦ የአንደበት ቃል ኪዳንና የሥጋ (የ«የሶድ») ቃል ኪዳን ናቸው።

ሰው አንደበቱን በታላቅ ቅድስና እስከጠበቀና ሐሰትን፣ ርኩስ ንግግርን፣ ሐሜትንና ወሬ ማቀባበልን ከመናገር እስከተጠነቀቀ ድረስ፣ ሐሼም የ«የሶድ»ንም ቅድስና እንዲጠብቅ ይረዳዋል። ነገር ግን፣ ሐሼም ይጠብቀን፣ ሰው የአንደበትን ቃል ኪዳን ቢያበላሽና በእርሱ ተገቢ ያልሆኑ ነገሮችን ቢናገር፣ ጥበቃው ከእርሱ ይወገዳል፤ በመጨረሻም ሁለተኛውን ቃል ኪዳንም ወደ ማበላሸት ይመጣል።

ኖኅ አንደበቱን በሚገባ ስለጠበቀና በተገቢው ሁኔታ ስለቀደሰው፣ ስለዚህ በ«የሶድ» ቅድስና ጉዳይም ለመጠበቅ ከሰማይ ታላቅ ርዳታ ለማግኘት በቃ።